ชื่นใจ...ได้เรียนรู้ (ภาคครูเพลิน) ครั้งที่ ๗ - โรงเรียนเพลินพัฒนา ,โรงเรียนทางเลือก

หน้าแรก
ข่าวประชาสัมพันธ์
เครือข่ายการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
สรุปงานสัมมนาและเสวนา

รายงานพัฒนาการนักเรียน
ปฏิทินโรงเรียน
ชื่อสมาชิก

รหัสผ่าน

จำข้อมูลการล็อกอิน
      
พิมพ์ อีเมล
  ชื่นใจ...ได้เรียนรู้ (ภาคครูเพลิน) ครั้งที่ ๗
โดย ศ.นพ. วิจารณ์ พานิช


     " การจัดการเรียนรู้โดยออกแบบกิจกรรมให้เด็กลงมือปฏิบัติ แล้วสะท้อนคิด เป็นการจัดการเรียนรู้ ให้ศิษย์ได้งอกงามพัฒนาการอย่างครบถ้วนรอบด้าน
 
     เป็นการปูพื้นฐานในชีวิต ให้ศิษย์สามารถพัฒนาได้เต็ม ศักยภาพ ถือเป็นคุณค่าของชีวิตครู ที่ครูโรงเรียนเพลินพัฒนาโชคดี ที่ได้เข้ามาอยู่ในชุมชนเรียนรู้แห่งนี้ ผมจึงขอแสดงความยินดีต่อครูทุกคน ที่ได้มีโอกาสเข้ามาอยู่ใน "ชุมชนเรียนรู้ครูเพื่อศิษย์" แห่งนี้ ..."
 
 
     โรงเรียนเพลินพัฒนาจัดงาน ชื่นใจ...ได้เรียนรู้ (ภาคครูเพลิน) ครั้งที่ ๗ เมื่อวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๕๘ ผมมีบุญได้รับเชิญไปร่วม
 
     ปีนี้งานจัดที่ห้องโถงชั้นล่างของอาคารประถมปลาย ครูเตรียมเขียนข้อสะท้อนคิด (เรื่องเล่า) ของตนทำเป็น
โปสตอร์ ให้เพื่อนครูได้อ่าน มีโปสเตอร์ข้อความดีๆ ให้อ่านมากมาย แต่ตัวหนังสือมันเล็ก สำหรับตาคนแก่อย่างผม จึงใช้วิธีอ่านคร่าวๆ แล้วถ่ายรูปด้วย iPhone เอามาขยายอ่านทีหลัง
 
       การนำเสนอช่วงแรก ชั่วโมงเศษๆ โดยครูปาดกับครูเล็ก เรื่องประวัติการก่อตั้งโรงเรียน กับผลการสอบ O-Net ของโรงเรียน เทียบกับค่าเฉลี่ยของโรงเรียนใน กทม. ทั้งหมด (รวมโรงเรียนสาธิตและโรงเรียนเด่นดัง ทั้งหลาย) ซึ่งค่าเฉลี่ยของผล O-Net ของนักเรียนโรงเรียนเพลินพัฒนาสูงกว่าอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่อง เสียดายที่ทางโรงเรียนไม่ได้ใช้หลักการทางสถิติ เปรียบเทียบว่า ความแตกต่างนั้นมีนัยสำคัญทางสถิติหรือไม่
     
      หลังจากนั้นมีเวลาประมาณ ๑ ชั่วโมง ให้ครูไปอ่านเรื่องเล่าของเพื่อน และโหวตเลือกเรื่องที่อยากฟัง รายละเอียด ๔ เรื่อง สำหรับไปเล่าและฟังในห้องย่อย ผมได้เห็นว่า มีเรื่องเล่าที่ทรงพลังมากมาย เช่นเรื่อง อ่านเป็นเห็นทางแก้ โดยครูสุ สุภาพร กฤตยากรนุพงศ์ เรื่อง ความสำเร็จเล็กๆ สร้างรอยยิ้ม ความภูมิใจ ก่อเกิด Self and Self-Esteem โดยครูปุ๊ก จินตนา กฤตยากรนุพงศ์ เรื่องการเรียนรู้อย่างผ่อนคลาย ทำให้เกิดการเรียนรู้ที่ดีของครูบิ๊ก พิษณุ กมลเนตร์ ครูวิชาภูมิปัญญาภาษาไทย ชั้น ๖ เรื่อง เมื่อแผนการสอนได้รับการพัฒนา โดยครูนิด นิตยา น้อยศรี ครูหน่วยวิชามานุษกับโลก ชั้น ๓ เป็นต้น โดยครูใหม่เลือกไว้ให้รางวัล ๒ เรื่อง ให้ผมเป็นผู้มอบรางวัลเป็นหนังสือ คือเรื่อง ความกังวลห่วงใยทำให้ครูยังใหม่อยู่เสมอ ของครูอัม อัมภิณี เลิศปิติวาณิชย์ และเรื่อง หวังเพียงบันดาลใจ โดยครูอั๋น กรวิทย์ ตรีศาสตร์
 
       
     ช่วงฟังเรื่องเล่าในห้องย่อย ครูปาดกับครูใหญ่ คือคุณทนง
โชติสรยุทธ์ (เจ้าของร้านหนังสือ Se-Ed) ตามมาคุยกับผม เรื่องการปฏิรูปการศึกษาและการไปช่วยโรงเรียนที่อ่อนแอ คุณทนงตั้ง "มูลนิธิคนไทยเก่งขึ้น" เพื่อไปช่วยโรงเรียนเหล่านี้ เราคุยกันเรื่องครูที่มี แรงบันดาลใจ ผมเอ่ยถึงครูเรฟ เอสควิธ และครูปาดเล่าเรื่องให้คุณทนงฟังอย่างละเอียดน่าประทับใจในความรอบรู้ของครูปาด
 
     
     ตอนรับประทานอาหารเที่ยง คุณเมษ์ ศรีพัฒนาสกุล ผู้รับผิดชอบการก่อตั้งสถาบันวิจัยระบบการศึกษา ของ ทีดีอาร์ไอ และก่อตั้ง Asian Leadership Academy มาร่วมคุยด้วย ทีมคุณเมษ์สนใจใช้วิธีพัฒนาครูด้วยเทคนิค Design Thinking คุณทนงสนใจมาก ซักละเอียดยิบ
 
  ตอนบ่ายผมไปฟังที่ห้องเรียนรู้ ๑ การสอนภาษาแนวพหุประสาทสัมผัส และการสร้างบันไดการเรียนรู้ โดยครูนัท กับครูบิ๊ก วิชาภูมิปัญญาภาษาไทย ชั้น ๖ (ป. ๖) ที่เริ่มกระบวนการออกแบบการเรียนรู้โดยการ ตั้งคำถาม "จะทำอย่างไร ให้นักเรียนเรียนวรรณคดีแล้ว ได้มากกว่าแค่ได้ความรู้สึกสนุกสนาน เพราะเขาน่าจะต้องได้วิธีที่มองให้ลึกลงไปถึงความงาม และได้สัมผัสกับคุณค่าของวรรณคดีด้วย"
     
     จะเห็นว่า คำถาม How? นำไปสู่การออกแบบการเรียนรู้ เพื่อให้เกิดการเรียนรู้หลายชั้น ทั้งรู้เรื่องราวในวรรณคดี รู้คำศัพท์ รู้คำร้อยกรอง ได้สัมผัสความงามของวรรณคดี
 
     ที่ผมสนใจมากคือ การออกแบบการเรียนรู้ให้นักเรียน "มีสัมผัสตรง" ด้วยตนเอง ถึงขนาดครูทั้งสองลงทุนเป็นแม่ครัว/พ่อครัว สร้างความสนใจ/ตื่นเต้นแก่ศิษย์ เพื่อใช้การ "ปรุงอาหาร" นำไปสู่การ "ปรุงรสคำ" ผมคิดว่านักเรียนในชั้น ได้เรียนรู้ว่าถ้อยคำมีระดับของคุณภาพ มีระดับของพลัง ระดับของความงาม ผมได้เห็นตัวอย่างข้อเขียนของนักเรียน ที่เล่าเรื่องราวในชีวิตของตนที่แสดงออกซึ่งอารมณ์ในรูปแบบต่างๆ
 
       นอกจากนั้น คุณครูทั้งสอง ยังออกแบบกิจกรรม ให้นักเรียน "ร้อย" ดอกไม้ เพื่อทำความเข้าใจ ความงามของคำว่า "ร้อยกรอง" จากการสัมผัสตรงต่อการร้อยดอกไม้ ที่ทำอย่างประณีต ช่วยให้นักเรียนได้ สัมผัสอารมณ์ความรู้สึกที่ประณีตของตน แล้วกลั่นความรู้สึกออกมาเป็นบทร้อยกรอง เกิดการเรียนรู้ที่ซับซ้อนหลายมิติ
     
      ผมได้ตระหนักว่า หากครูมีจินตนาการเป้าหมายการเรียนรู้ในมิติที่ลึกและเชื่อมโยงของศิษย์ ครูจะสามารถทดลองใช้ความสร้างสรรค์ของตน ออกแบบการเรียนรู้ให้แก่ศิษย์ได้สารพัดแบบ และจะค้นพบ วิธีการใหม่ๆ ที่ให้ทั้งความสนุกสนานในการเรียนของศิษย์ และให้รสชาติในชีวิตความเป็นครูแก่ครูด้วย
 
       ผมได้รับฟังเรื่องราวที่ครูเล่าพัฒนาการของศิษย์แต่ละคน ที่มีความถนัดแตกต่างกันในเรื่องภาษา ได้เห็นความงามที่ครูเอาใจใส่ศิษย์เป็นรายคน และได้เห็นการออกแบบกิจกรรมที่หลากหลาย ให้ศิษย์ลงมือทำเพื่อการเรียนรู้ของตน ได้แก่ทำละครวิทยุ พากย์โขน เป็นต้น ตามด้วยการ AAR หรือ reflection
     
     การไปร่วมกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ หรือ KM ของครูประถมโรงเรียนเพลินพัฒนานี้ ผมได้เรียนรู้มาก ชดเชยและเชื่อมโยงการอ่านหนังสือด้านการศึกษา เข้ากับสภาพจริงในโรงเรียน
 
     ในช่วงเวลา ๑๓.๔๐ - ๑๔.๐๐ น. ผมได้รับเชิญให้กล่าวกับครู ผมได้ยืนยันว่า ที่ผมมาเห็นกิจกรรมที่ครูภาคภูมิใจและนำมาเขียนเรื่องเล่าแลกเปลี่ยนกับเพื่อนครูนั้น เป็นเครื่องแสดงว่าโรงเรียนเพลินพัฒนา เดินมาถูกทางแล้ว คือรู้ (และเรียน/ฝึก) วิธีสอน (แบบไม่สอน) ให้ศิษย์พัฒนาทักษะแห่งศตวรรษที่ ๒๑
 
     การจัดการเรียนรู้โดยออกแบบกิจกรรมให้เด็กลงมือปฏิบัติ แล้วสะท้อนคิด เป็นการจัดการเรียนรู้ ให้ศิษย์ได้งอกงามพัฒนาการอย่างครบถ้วนรอบด้าน เป็นการปูพื้นฐานในชีวิต ให้ศิษย์สามารถพัฒนาได้เต็มศักยภาพ ถือเป็นคุณค่าของชีวิตครู ที่ครูโรงเรียนเพลินพัฒนาโชคดี ที่ได้เข้ามาอยู่ในชุมชนเรียนรู้แห่งนี้ ผมจึงขอแสดงความยินดีต่อครูทุกคน ที่ได้มีโอกาสเข้ามาอยู่ใน "ชุมชนเรียนรู้ครูเพื่อศิษย์" แห่งนี้  
     
การเรียนรู้ในช่วงชั้น

 
โรงเรียนเพลินพัฒนาได้รับการรับรองมาตรฐานการศึกษาจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา(องค์กรมหาชน) ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน รอบที่ ๓ พ.ศ.๒๕๕๗

โรงเรียนเพลินพัฒนา 33/39-40 ถ.สวนผัก แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพฯ 10170
โทร.028852670-5 แฟกซ์ ต่อ 502 webmaster@plearnpattana.com
ค่า GPS : wgs84(x,y)(100.387720,13.787389),wgs84(พิกัด) E100,23,51.8 N13,47,14.6
สงวนลิขสิทธิ์ © พ.ศ. 2547-2554 ทั้งภาพและเนื้อหาโดยโรงเรียนเพลินพัฒนา